نشریه ادبی Domino

قیر

روی کاری از مازیار نیستانی

شعر -قهوه ۳

 

یعنی(به اول کلمه و) /

من بدبخت ام چون همین را هم ندارم /

دستهایم استطاعت گرفتن یک واژه را هم ندارد / (اول نبود) / (آخر نبود) / الان؟ / پوسته شنی اشیاء /

"زبان" در واژه مستهحیل می شود /

 

"محو ایستگاهی برای چشم اندازی" / به فکر ترک اتفاق /

من، بر می گردد؟ /

ما مگر چند نفریم؟ / بودیم؟ /

می دویم /

و خوب می دویم /

پوسته ی اشیاء شنی / شعر حاضر است که برقصد روی غیاب /

شوخی نی کنم /

                          شوخی که نیست بازی روی اندام های رقصنده /

می گویم: الهه ای که به من نزدیک شد یائسه بود / ولی لامپ می خورد و/

       نزدیک می شد /

                                    اول نبود               بعد شد

 

انگشت های کشتی همان شب آب خزر را می خورند
و صورت یک عده
خواهر          باز                  خانواده ی            چابهار
است     که من گفتم
به دیدنت٬ تو آینه رفتم

سلسله
واقعیت
بر اساس تکوینشان
از تولیدبه خوردن
تو هیچ نیازی که گفتم:«چادر نیاز نیست».
پیش می آمد از زیر شبکلاه.
به سرعت، هنوز بالا رفت
" هوا گرم تر از ما کجا رفتند "

       امیر قاضی پور

 

‌به گزارش ايسنا، نجيب‌ ‌محفوظ که 12 سال پيش از يک سوء قصد جان سالم به‌در برده بود، ماه گذشته به‌علت سقوط‌ ‌از مکانى در خانه‌ى خود و وارد آمدن صدمه به سرش، به بيمارستان منتقل شد.‌ ‌دکتر حسام موافى - رييس تيم پزشکى معالج نجيب‌ ‌محفوظ در بيمارستان پليس - به آسوشيتدپرس اعلام کرد که اين نويسنده، ‌‌ ‌به‌علت وخامت وضعيت جسمانى‌اش درگذشت.‌ ‌موافى گفت: شب گذشته همسر اين نويسنده در گوشش‌ ‌زمزمه کرد و او خنديد و با تکان دادن سرش، پاسخ مى‌داد.‌ ‌جايزه‌ى نوبل ادبيات که در سال 1988 به نجيب محفوظ‌‌ ‌تعلق گرفت، باعث شد تا مردى که خود را به عنوان يکى از بهترين و محبوب‌ترين‌ ‌نويسنده‌ها‌ى خاورميانه تبديل کرده بود، مورد تحسين فراوان قرار گيرد؛ اما شهرت،‌ ‌خطر هم دارد. در سال 1994 يک مهاجم به اتهام وجود توهين در رمان نجيب محفوظ، هنگام‌ ‌خروج اين نويسنده از خانه‌اش در قاهره، وى را مجروح کرد. محفوظ از اين حادثه نجات‌ ‌يافت، اما صدمات شديدى به اعصاب بازوى راستش وارد شد؛ به طورى که توانايى‌اش در‌ ‌نوشتن کاهش يافت.‌ ‌محفوظ در سن 90 سالگى نيز برنامه‌ى پرمشغله‌اى‌ ‌داشت. در سال‌هاى واپسين زندگي، شش شب در هفته براى تبادل مطالب فکاهي، سوژه براى‌ ‌داستان و بررسى اخبار روز، به ديدار دوستانش مى‌رفت.‌ ‌نجيب محفوظ بعد از آسيب دستش به کار خود ادامه داد‌ ‌و نويسندگى داستان‌هاى کوتاه خود را حتا با چند پاراگراف به‌وسيله خواندن براى دوست‌ ‌خود و پياده کردن مطالب توسط اين فرد ادامه داد.‌ ‌آخرين اثر اين نويسنده در سال 2005 منتشر شد که‌‌ ‌شامل مجموعه داستان‌هايى درباره‌ى زندگى پس از مرگ با عنوان “آسمان هفتم” بود.‌ ‌نجيب محفوظ در جشن 94 سالگى خود در ماه دسامبر2005 ‌‌ ‌گفته بود:‌ ‌بعد از مرگ شاهد رويدادهاى خوبى خواهم بود؛ به همين دليل‌ ‌بود که کتاب “آسمان هفتم” را نوشتم.‌ ‌وى همچنين گفته بود: اهميت بالاى اين کتاب براى من‌ ‌الهاماتى بود که به‌طور معنوى در من ايجاد مى‌کرد.‌ ‌اين نويسنده با حدود 50 رمان، پنج نمايشنامه و‌‌ ‌تعدادى داستان کوتاه و مقاله، تعادلى ميان دنياى سنتى و مدرن با ترسيم رئاليسم مصرى‌ ‌خيره‌کننده‌ى خود به‌وجود آورد.‌ ‌مراسم تشييع نجيب محفوظ فردا طى مراسمى‌ ‌رسمى انجام خواهد شد‌ .‌

دو شعراز على‌ باباچاهى‌

1 امروز هم‌ مى‌گذرد با گل‌ نرگس‌ که‌ درست‌ وسط‌ خواب‌هاى‌ تو کاشته‌اند چل‌ سال‌ عاشقى‌ از تو مجسمه‌اى‌ ساخته‌ که‌ به‌ مرگى‌ شيرين‌ فرو بروى‌ از زنبورى‌ که‌ نيش‌ات‌ مى‌زند مى‌دانى‌ که‌ هنوز نمرده‌اى‌ کمى‌ عاقل‌تر باش/از تو گذشته‌ که‌ باز هم‌ سرت‌ بخورد به‌ سنگ‌ فخر مى‌کنى‌ که‌ جسدت‌ راه‌ مى‌رود و خلاف‌ آب‌ شنا مى‌کند؟ - لکنت‌ گرفته‌اى‌ از ديدن‌ عزراييل‌ يا ذوق‌ کرده‌ از شاخه‌ گليکه ‌ ‌ برايت‌ خريده‌ام؟ رسواى‌ زمانه‌ منم/ ديوانه‌ منم! تو فقط‌ در همه‌ى‌ «هيچ»هاى‌ من‌ همه‌ کاره‌ اى‌ سرت‌ از آب‌ کرده‌اى‌ بيرون‌ که‌ نشان‌ بدهى‌ تشنگى‌ آورده‌اى‌ به‌ دست؟ بغل‌ کرده‌اى‌ سنگ‌ تراشيده‌اى‌ از پر قو را که‌ راه‌ مى‌رود/حرف‌ مى‌زند و کمى‌ چيزتر از چيز است‌ دلت‌ از برفى‌ گرم‌ است‌ که‌ به‌ سرت‌ باريده‌ و کمى‌ چيزتر از چيز است‌