نشریه ادبی Domino

بار شکست ناشى از کودتاى 28 مرداد در ادبيات تبديل به نشانه‌هايى از نااميدى و سياه نگارى شد.دورهاى که اختناق به قدرى بالا مى‌گيرد که نيما به شوخى به اخوان مى‌گويد حالا فضا آماده گفتن شعر است.على باباچاهى با عنوان اين مطلب و با اشاره به فضاى ادبيات در دوره پس از کودتاى 28 مرداد 32 گفت :‌ اگر فضاى پيش از کودتاى بيست و هشت مرداد بخصوص دوران بعد از شهريور بيست را فضايى براى تمرين دموکراسى بدانيم ، فضايى که در شعر، ادبيات و هنر ايران پس از کودتا سال 32با آن روبه رو مى شويم را مى توان تجربه شکست ناميد.”على باباچاهى شاعر و پژوهشگر ادبيات با بيان اين که وقوع کودتا به نوعى تجربه شکست در دموکراسى در ايران است؛ به ميراث خبرگفت :”در فضاى پيش از کودتا به طور خلاصه شعر ايران تحت تاثير چند موضوع مورد بررسى است: شعرهاى با گرايش هاى کارگري، اشعار سوسياليستى ، گرايش هاى آرمان گرايانه. اين اشعار در دوران بعد از کودتا از منشور کودتاى 28 مرداد عبور مى کند و تحت تاثير آن جريان تازه ادبى را در ايران به وجود مى‌آورد.” دوران تاريخى پس از کودتاى 28 مرداد سال 32 يکى از نقاط عطف در تاريخ به ويژه تاريخ ادبيات معاصر ايران و به طور خاص در شعر فارسى است. اين دوره ،اوج ادبى سرشناس ترين شاعران نوپرداز ايران چون نيما يوشيج، مهدى اخوان ثالث، احمد شاملو، فروغ فرخزاد، و نصرت رحماني، سياوش کسرائيان و ... است.باباچاهى با اشاره به اين که آن چه در فضاى بعد از کودتا رخ مى دهد به صورت مولفه هايى روشن بازتاب اين تجربه تلخ را در شعر با نوعى رمانتيسم اجتماعى به نمايش مى‌گذارد، مى‌افزايد:” پررنگ ترين محورهاى ادبى در اين دوره عبارتند از شعر اجتماعى ، شعر خراباتى که با نفى اخلاقيات حاکم جامعه بورژوارى به تعارض با آن مى‌پرداختند . از طرف ديگر در ادبيات اين دوره ما با نوعى خود شکنى شاعرانه و رسيدن به هيچ انگارى و پوچ گررو به رو هستيم. يکى از مهمترين موضوعاتى که در ادبيات اين دوره به چشم مى‌خورد فاصله نگاهى است که ميان ادبيات دوران ملى و ميهنى مشروطه با ادبيات تلخ و سياه پس از کودتا است.

رضا سيدحسينى در دومين جلسه‌ کارگاه آموزشى مکتب‌هاى ادبى از جوانان خواست که بيش‌تر کتاب بخوانند. به گزارش ايسنا، در دومين جلسه‌ى کارگاه آموزشى مکتب‌هاى ادبى که به بررسى فن‌ شعر ارسطو اختصاص داشت و عصر روزيک شنبه در محل حوزه‌ هنرى استان تهران برگزار شد، رضا سيدحسينى در سخنانى عنوان کرد: مکتب‌هاى ادبى بيش‌ترين تأثير را از فن شعر ارسطو گرفته‌اند؛ به‌طورى‌که تا همين اواخر، تقليد و پيروى از آن در فرانسه و جاهاى ديگر ادامه داشت و نزد تئوريسين‌هاى امروزى نقد، باز هم بحث ارسطو مطرح است. سيدحسينى افزود: يگانه کتابى که در اين ميان مسلمانان نفهميدند و اسمش را هم نمى‌دانستند، همين “فن شعر” بود که حتا ايرانيان و عرب‌ها و حتا ابن ‌رشد که اروپايى هم بود، باز نفهميد. او با اشاره به ترجمه‌ى فتح‌الله مجتبايى و عبدالحسين زرين‌کوب از فن شعر و مقايسه‌ اين دو ترجمه گفت: ترجمه‌ مجتبايى از بوطيقا ترجمه‌ ساده‌ترى است؛ اما ترجمه‌ى زرين‌کوب زبانش غليظ است و من به صحت کار مجتبايى بيش‌تر اعتماد دارم، تا زرين‌کوب؛ چون او محقق بود؛ اما وقتى بحث زبان فرنگى پيش مى‌آمد، زياد دقيق نبود. ولى مجتبايى انگليسى و عربى را خوب مى‌داند. اين مترجم پيشکسوت سپس متذکر شد: من دلم مى‌خواهد به جوان‌ها بگويم چرا کتاب نمى‌خوانند؟ اين اينترنت بيچاره‌تان کرده، که دردى هم از ما دوا نمى‌کند. روزنامه‌ها هم مقاله‌ها را از اينترنت درمى‌آورند. البته از اينترنت هم مى‌توان کتاب خواند؛ اما اين کار را هم که نمى‌کنيد! کارتان شده از چت کردن ساده تا حرف‌هاى وبلاگي. من 80ساله‌ام و مرتب دارم کتاب مى‌خوانم. کتاب‌هايى را که جايزه مى‌برند، مرتبا مى‌خوانم؛ اما واقعا کتاب‌نخوانى زياد شده و مگر مى‌شود اين‌طور زندگى کرد. خودتان اگر کتاب بخوانيد، همه‌ مسائل حل مى‌شود.