گل ها
هیچ روزی در هوا
به بیرون تا زانو
از میان پرنیان
بریدگی های دستی که اینجا
بی رنگ آب می خورد
.....
بادی چون جیغ
نزار
پروانه ای افلیج
که می خواهم لبه هایی دارد
مثل پایی حراف
شمارت
در خواب می غلتد
امیر قاضی پور
۸۵/۱/۳۰
+ نوشته شده در شنبه دوم اردیبهشت 1385ساعت 7:54 بعد از ظهر توسط دومینو
|
