زانو
یک دفعه است غیبت و سکوت
در میان گوشه های سرخ
شبیه کسی که آرامگاه دارد
در معبر، روی آن همیشه نقشی از کف
جای پا / برجسته
کودکان بازو به دست
تن چه قدر شاد بود
یک دسته خوشه ی انگور
تن وسیله ی تن
دیگر بود لاله ی گوش
گوشه ی پایین، از حصار بیرون آمده
امیر قاضی پور
+ نوشته شده در شنبه دوم تیر 1386ساعت 1:0 قبل از ظهر  توسط دومینو
|