ولاديمير ماياکوفسکى در هفتم ژوئيه سال 1893 در روستاى بغدادى در استان کوتائيسى واقع در غرب جمهورى گرجستان ديده به جهان گشود. پدرش کنستانتينوويچ در آن ناحيه نگهبان جنگل بود و مادرش آلکساندرا الکسيونا زن مهربانى بود که سه فرزند داشت، دو دختر به نامهاى لودا و اوليا و يک پسر ولاديمير در همان روستا به مدرسه رفت و نخستين کتابهايى که مورد علاقهاش قرار گرفت به گفته خودش “دن کيشوت و آثار ژولورن” بود. او از همان دوران کودکى حافظه بسيار خوبى داشت و بقول خودش پدرش هميشه از حافظه او تعريف مىکرد. پدر بعد از مدتى او را که هنوز خردسال بود با خود به دامن طبيعت مىبرد تا همه چيز را آنطور که هست ببيند و بياموزد. در سنين جوانى يکى از مربيان استعداد نقاشى را در او کشف کرد و به پرورش آن پرداخت و بدين طريق او با دنياى نقاشى نيز آشنا شد. او در سال 1908 به سوسيال دمکراتها ملحق شد. اما به زودى دستگير و به زندان افتاد. از اين تاريخ براى مدتى زندانهاى مختلفى را گذراند. پس از دومين دستگيرى بنا به تصميم مقامات امنيتى براى مدت سه سال به ُتوروخانسک تبعيد شد. پس از آزادى تحصيلاتش را دنبال کرد. در سال 1911 هنگاميکه 18 سال داشت در مدرسه هنرهاى زيباى مسکو پذيرفته شد. به گفته خودش “تنها جايى که او را بدون گواهى صلاحيت سياسى قبول کردند. هر چند در آنجا هم مقلدين را عزيز مىداشتند و مستقلها را آزار مىدادند، غريزه انقلابيم مرا به طرف مطرودين مى راند. ولاديمير ماياکوفسکى در اين محيط هنرى دوستان تازهاى يافت و با فوتوريستهايى که تازه آغاز به کار کرده بودند آشنا شد. او در اين زمان شروع به سرودن شعر کرد و به تدريج به عنوان چهرهاى ممتاز معروف شد. از نام پيشگامان فوتوريسم روس- مکتبى که مىخواست با ساختن واژههاى نو و بهرهگيرى از جادوى آواها، در زبان شعر انقلاب کند، تاريخ چند نام را برجسته تر از بقيه نگه داشته است: داويد بورليوک، ولمير خلبنيکوف، واسيلى کامنسکى و ولاديمير ماياکوفسکي، شاعرى که زندگى او با انقلاب و مرگش با استيلاى زندگى روزمره يگانه مىنمايد. از اين ميان دو تن شاهد عشقى شدند که شعر “ابر شلوارپوش” حاصل آن بود. داويد بورليوک همفکر يک چشم ماياکوفسکى در جبهه هنر و ادبيات در سالهاى پيش از انقلاب و نخستين سالهاى بعد از آن، شاعر، نقاش و به عقيده ماياکوفسکى شخصى که فوتوريسم روس با او متولد شد. واسيلى کامنسکى فوتوريست و نويسنده کتاب پر آوازه “زندگى من با ماياکوفسکي” مرد آزادهاى که پيش از آنکه سرانجام شاعرى پيشه کند، در سال 1905 به دليل شرکت در جنبش اعتصاب به زندان افتاد، سپس خلبانى ياد گرفت و از نخستين خلبانان روس شد.
+ نوشته شده در دوشنبه پانزدهم مرداد 1386ساعت 9:29 قبل از ظهر توسط دومینو
|
