خاك سطح تبلور اقيانوس ۳۳۰ خالي بزرگ بشود
آمنه ي آينه ي چند رنگ در باغ سطح عقربه مي نوازد دوباره
بي من كنار من شد تا كش مي دواند سردرد ديوار
مثبت هاي ساده / صليب بالاي ديوانه ي آويزان از پايين / كنار
خاكي سطح افقي مي نوازد زمين رقص صدا
عقاب عقربه ي چشم تو حوصله ي خيالم را ندارد
پاي من درازتر سر حرمت را باز مي كنم كنار ساعت انگار خرست
اتاق مثل_ شده تو تازه مي مكد استواي سطح تماس تو را
شب دوم اتاق عسل ماهيانه عادت مي كنيم
آدمهاي ما ناراضي نداشتند اين شعر بي انتخاب تو در خوابهاي نرفته
شبهاي درازتر نويسنده ي چهار شمالي - شرقي فهميده نشد
خاك بر سرمان نوك نمي زند در زمستان ابتدائي
اتفاق دو پاي ديوار بي عبرت هواي گرم پاي تو
+ نوشته شده در دوشنبه دهم بهمن 1384ساعت 11:17 قبل از ظهر توسط دومینو
|
